30 maja 2019

Alienacja rodzicielska

Opublikowano przez Tata z Poznania - 0 komentarzy.

News Image

Pierwszy telefon

Jak rozpoczynałem swoją działalność jako Tata z Poznania, pierwsze telefony jakie miałem, były kierowane od Ojców dzieci, którym mamy ograniczały kontakt z dzieckiem. Niesamowicie przykra sprawa. Przyznaję szczerze, że nie wiedziałem jak mogę im pomóc. Nie zdawałem sobie wtedy również sprawy jak wielu osób ten temat dotyka. Nie chcę być oczywiście mało obiektywny, ale skupiam się na Ojcach, ponieważ, to z nimi rozmawiam, to oni do mnie zwracali się z prośbą o pomoc i… zawsze chciałem poznać jak sytuację widzi druga strona. W temat alienacji starałem się nie angażować, ponieważ emocjonalnie, nawet dla mnie jest on trudny. Nie wyobrażam sobie, abym znalazł się w sytuacji jak alienowani rodzice.

Alienacja – co to jest?

Alienacja rodzicielska to zespół świadomych, bądź nieświadomych zachowań wywołujących zaburzenia w relacji pomiędzy dzieckiem, a drugim rodzicem. Podczas alienacji rodzicielskiej indukowane są dziecku negatywne emocje, przekonania i postawy wobec drugiego rodzica, a poddawane temu procesowi dziecko może wykazywać zaburzenia psychiczne, emocjonalne i dotyczące zachowania.

Reasumując alienacja rodzicielska – to manipulowanie strachem i lękami dziecka, szantaż emocjonalny, utrudnianie kontaktów oraz inne negatywne działania. Alienacja rodzicielska to przemoc!

Dziecko ma prawo

Tłumaczenia Ojców dotyczące zachowań drugiej strony są różne, nie będę o nich pisać, ponieważ nie chciałbym, ab którykolwiek poczuł się, że opisuję jego przypadek. Chciałbym się skupić na problemie, o którym się nie mówi, a który dotyka osoby w naszym otoczeniu. Pamiętajmy, że dziecko ma prawo do kontaktu z obojgiem rodziców. Rozstania mają różne płaszczyzny, od ustania uczucia przez niezgodność charakterów, po niewierność małżeńską. Jednak żadna z przyczyn nie daje nam przyzwolenia na angażowanie w nasz konflikt naszego dziecka. Jeśli nie potrafimy się porozumieć, nie wikłajmy w to wszystko naszych dzieci. Nie mówmy źle o byłym partnerze, nie oczekujmy od dziecka, że stanie po czyjejś stronie. Możliwe, że konflikt przykrywa nam trzeźwe spojrzenie na życie, ale szczególnie okrutne jest utrudnianie i ograniczanie kontaktów, jeśli rodzic nie jest dla dziecka zagrożeniem!

Kochać bardziej

Zaczynanie od niewinnego: „kogo kochasz bardziej? Mamę czy tatę?” Skończyć się może – w wielu przypadkach – poważnymi problemami psychicznymi i zaburzeniami emocjonalnymi w dorosłym życiu. Maciej Wojewódka działający w Komitecie Przestrogi przed Oddzieleniem Rodzica mówi:

„Alienacja rodzicielska to nie tylko fizyczne odseparowywanie dziecka od drugiego rodzica ale także wiele szkodliwych oddziaływań na jego psychikę”

Eksperci  podkreślają, że wynikiem alienacji rodzicielskiej mogą być problemy emocjonalne, większa podatność na nałogi, problemy w budowaniu związków intymnych w dorosłym życiu, obniżona samoocena a nawet choroby psychosomatyczne i psychiczne, a także tendencje samobójcze.

Niebezpieczne postawy

Maciej Wojewódka wskazuje postacie, które wychowywały się bez jednego z rodziców. Jak podkreśla – w skrajnych przypadkach zaburzenia dziecka pozbawionego drugiego rodzica mogą kształtować bardzo niebezpieczne z punktu widzenia  społeczeństwa postawy.

– Bez obecności drugiego rodzica wychowywali się najgłośniejsi terroryści obecnego wieku oraz najwięksi zbrodniarze ubiegłego wieku – tłumaczy, wymieniając wśród nich Adolfa Hitlera, Józefa Stalina, Andersa Breivika, Osamę bin Ladena i  Adolfa Eichmana.

Autor uważa, że Breivik czy bin Laden mogli  być ofiarami alienacji rodzicielskiej, a demonstrowane przez nich motywy religijne ich zbrodni mogły wynikać z zaburzeń psychicznych spowodowanych tym procesem.

Komunikacja

Mówienie do dziecka: „ten krzywy nos masz po mamie” lub „jesteś tak samo nieudolny jak twój ojciec” jest  mniej lub bardziej świadomą formą manipulacji psychiką dziecka. Jak już wspomniałem wcześniej, może prowadzić to, do występowania wielu problemów zdrowotnych, emocjonalnych, rozwojowych i dotyczących zachowania.

Polskie realia

W Polsce, po rozpadzie rodziny, dzielimy rodziców na I i II kategorii. Rodzic I kategorii mieszka ze swoim dzieckiem. Rodzic II-kategorii zazwyczaj utrzymuje tylko „kontakty.” Często są to kontakty bardzo symboliczne, polegające na spotkaniach w weekend bądź od czasu do czasu w tygodniu. Opieka wspólna, tzw. opieka naprzemienna, jest w Polsce możliwa tylko wtedy, jeżeli oboje rodzice się na to zgodzą. Niestety występuje u nas bardzo rzadko.

Rozstaję się z Tobą nie z dzieckiem

Pamiętajmy proszę, że nasze rodzicielskie problemy, spowodowane przez mamę lub tatę, nie pozostają bez echa w psychice dziecka. Osoba, która dąży do alienacji od jednego z rodziców ma na celu zaszkodzenie swojemu (byłemu) partnerowi, przede wszystkim krzywdzi swoje dziecko. Jeśli któreś z rodziców zostanie odseparowane od dziecka, często pozostają mu jedynie „mikrokontakty” – szkolne czy religijne wydarzenia z życia dziecka. Namiastka wspólnego życia.

Pamietaj: Alienacja rodzicielska to przemoc emocjonalna! 

W Polsce badania nad alienacją rodzicielską i jej różnorodnymi negatywnymi skutkami zainicjował Maciej Wojewódka, który jest również autorem wielowątkowej kampanii społecznej nagłaśniającej ten problem i autorem propozycji jego rozwiązania.

Film przedstawia problem alienacji rodzicielskiej na przykładzie matki ukazanej w roli alienatorki. Jego celem jest uświadomienie społeczeństwa na czym polega mechanizm stosowania tej formy przemocy, a nie opowiadanie się po którejkolwiek ze stron problemu, ponieważ w wielu przypadkach sprawcami bądź współsprawcami alienacji rodzicielskiej jest również: ojciec, dziadkowie, ciotka, wujek, sędzia, a także kurator i psycholog.

Film w pełnej wersji udostępniony za zgodą Dzieci Gorszego Boga

 

Uprzedzając pytania – kontynuacja wpisu będzie dotyczyła rodzica, który alienuję się od swojego dziecka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*